Najważniejsze informacje
- Wypadanie włosów podczas chemioterapii zwykle zaczyna się od jednego do trzech tygodni po pierwszym podaniu leków [1]. Może obejmować brwi, rzęsy i owłosienie ciała, a także włosy na głowie [2].
- Włosy niemal zawsze odrastają [3], zwykle w ciągu trzech do sześciu miesięcy od zakończenia leczenia, czasem w innym kolorze lub bardziej kręcone [4].
- Chłodzenie skóry głowy jest jedyną metodą o udowodnionej skuteczności w zapobieganiu utracie włosów podczas chemioterapii, i to tylko w pewnym stopniu [1]. Delikatna pielęgnacja skóry głowy nie zatrzyma wypadania włosów, ale może poprawić komfort.
- Chusty, turbany, peruki i nieosłonięta głowa — każdy z tych wyborów jest dobry. Nie ma jednej właściwej drogi. Każda opcja wyraża ciebie, a nie twoją diagnozę.
- Żal związany z utratą włosów jest naturalny i zasługuje na wsparcie. Chodzi o tożsamość, nie o próżność, a każdy, kto twierdzi inaczej, nie rozumie, przez co przechodzisz.
- Czasem włosy zaczynają odrastać między kolejnymi podaniami leków [3]. Jeśli tak się stanie i cię to niepokoi, zapytaj onkologa, co to oznacza w twoim przypadku.
Jeśli to czytasz, prawdopodobnie ty lub bliska ci osoba mierzycie się z utratą włosów podczas chemioterapii, a lęk przed nią może wydawać się niemal równie przytłaczający jak sama diagnoza. To nie jest przesadna reakcja. Badacze zajmujący się tym zagadnieniem opisują utratę włosów jako być może najbardziej obciążający psychicznie skutek uboczny chemioterapii [5]. Powód jest prosty: włosy są częścią tego, jak postrzegasz siebie.
Ten poradnik przeprowadzi cię przez cały proces: dlaczego chemioterapia powoduje wypadanie włosów, kiedy się ono zaczyna, jakie odczucia mu towarzyszą, jak się przygotować, jak radzić sobie w najtrudniejszych dniach i jak wygląda odrastanie miesiąc po miesiącu. Niezależnie od tego, czy do pierwszego wlewu zostało kilka tygodni, czy jesteś już w trakcie leczenia i szukasz odpowiedzi o drugiej w nocy, staraliśmy się zebrać wszystko w jednym miejscu.
Nie będziemy niczego upiększać ani namawiać cię do szukania dobrych stron. Cokolwiek teraz czujesz, masz do tego prawo.
Dlaczego leczenie nowotworu powoduje wypadanie włosów
Chemioterapia działa na komórki, które szybko się dzielą. W ten sposób atakuje nowotwór i właśnie dlatego wpływa też na włosy: komórki u nasady rosnącego włosa również szybko się dzielą, a w fazie wzrostu mogą dzielić się nawet szybciej niż komórki nowotworowe [5]. W dowolnym momencie około 80–85% mieszków włosowych na skórze głowy znajduje się w tej aktywnej fazie wzrostu [5], przez co włosy stają się niezamierzonym celem leczenia.
Skutkiem jest to, co lekarze nazywają łysieniem wywołanym chemioterapią (CIA). Leki uszkadzają szybko dzielące się komórki, co może spowodować wyjście mieszka włosowego z fazy wzrostu i zatrzymanie wytwarzania włosa [5]. Nie oznacza to, że chemioterapia jest „zbyt silna” ani że coś jest nie tak. To spodziewany skutek uboczny działania tych leków.
Tradycyjna chemioterapia dożylna nie jest jedynym leczeniem wpływającym na włosy. Leki celowane powodują ich wypadanie rzadziej niż chemioterapia, a nasilenie tego działania zależy od konkretnego leku [4]. Radioterapia powoduje utratę włosów wyłącznie w napromienianym obszarze [6]. Hormonoterapia zwykle prowadzi do przerzedzenia włosów, a nie ich całkowitej utraty; przerzedzanie zazwyczaj zaczyna się po trzech do sześciu miesiącach leczenia [4]. Charakter i nasilenie utraty włosów zależą więc w dużej mierze od konkretnego leczenia.

Które leki stosowane w chemioterapii najczęściej powodują utratę włosów
Wiele poradników poprzestaje na stwierdzeniu, że „niektóre leki powodują większą utratę włosów niż inne”, pozostawiając cię z domysłami. Oto bardziej przydatne zestawienie.
Szacowane ryzyko utraty włosów przekracza 80% w przypadku leków działających na mikrotubule, takich jak paklitaksel i docetaksel, wynosi od 60% do 100% dla inhibitorów topoizomerazy, takich jak doksorubicyna, i przekracza 60% dla leków alkilujących, takich jak cyklofosfamid [5]. Łączenie dwóch lub większej liczby leków zwykle zwiększa zarówno prawdopodobieństwo, jak i nasilenie utraty włosów [5].
Antymetabolity, czyli grupa obejmująca fluorouracyl (5-FU) i metotreksat, powodują utratę włosów rzadziej — szacunkowo u 10–50% osób [5]. Indywidualne reakcje bywają jednak różne.
Znaczenie ma też sposób podawania leku. Duże dawki dożylne zwykle powodują szybszą i bardziej rozległą utratę włosów, podczas gdy chemioterapia w tabletkach zazwyczaj powoduje mniejszą utratę, nawet przy większej dawce całkowitej [5].
Najbardziej pomocne będzie bezpośrednie pytanie do zespołu onkologicznego: „Jak dużej utraty włosów mogę się spodziewać przy moim schemacie leczenia?”. Masz prawo do jasnej odpowiedzi. Europejskie wytyczne onkologiczne zalecają informowanie pacjentów o utracie włosów przed rozpoczęciem leczenia, a także o pomocnych rozwiązaniach, takich jak czapki, chusty i peruki [1]. A planowanie, o którym powiemy dalej, to jeden z niewielu elementów tego procesu, nad którymi masz pełną kontrolę.
Kiedy zaczyna się wypadanie włosów i jakie odczucia mu towarzyszą
Włosy zwykle zaczynają wypadać od jednego do trzech tygodni po pierwszym podaniu chemioterapii, a skala ich utraty zależy głównie od leku, dawki, sposobu podawania i odstępów między kolejnymi podaniami [1].
Skóra głowy również może dać ci sygnał. Niektóre osoby odczuwają mrowienie lub dyskomfort, gdy włosy zaczynają wypadać [6], a podczas ich wypadania skóra głowy może być tkliwa lub bolesna [3].
Potem przychodzi samo wypadanie. Po przebudzeniu znajdujesz włosy na poduszce. Kępki w odpływie prysznica. Pojedyncze włosy na koszulce, kanapie, w jedzeniu. Wypadają podczas czesania, mycia, czasem gdy po prostu przesuwasz dłonią po głowie. Ten etap, intensywne wypadanie, może być najtrudniejszy. Nie dlatego, że boli (choć tkliwa skóra głowy nie pomaga), ale dlatego, że nie pozwala ani na chwilę zapomnieć o rzeczywistości leczenia.
Włosy nie zawsze pozostają nieobecne przez cały okres terapii. Czasem zaczynają odrastać między kolejnymi podaniami leków [3].
Nie tylko głowa: brwi, rzęsy i owłosienie ciała
Większość poradników wspomina o utracie owłosienia ciała w jednym zdaniu i przechodzi dalej. Ale gdy patrzysz w lustro po utracie brwi, to jedno zdanie nie wydaje się wystarczające.
Chemioterapia może wpływać na brwi, rzęsy, owłosienie ramion, nóg, pach i okolicy łonowej [2], a nawet włoski wewnątrz nosa [3]. Każda z tych strat ma swoje praktyczne konsekwencje. Jeśli po utracie rzęs odczuwasz piasek pod powiekami lub ból oczu, na zewnątrz mogą pomóc okulary korekcyjne lub przeciwsłoneczne; warto też wspomnieć o tym zespołowi medycznemu. Utrata brwi zmienia cały wygląd twarzy i może sprawić, że trudno ci rozpoznać siebie.
Te straty zasługują na uwagę, a nie na wzmiankę na marginesie. Kredki i szablony do brwi oraz miękkie sztuczne rzęsy mogą pomóc ci poczuć się bardziej sobą w oczekiwaniu na odrastanie, a po zakończeniu leczenia można rozważyć microblading. W Wielkiej Brytanii organizacja charytatywna Look Good Feel Better prowadzi warsztaty online i w lokalnych społecznościach [7], oferując porady ekspertów dotyczące makijażu i pielęgnacji skóry [6]. Zapytaj szpitalny zespół wsparcia, czy podobne zajęcia odbywają się w twojej okolicy.
Przygotowanie do utraty włosów: praktyczne kroki
Przygotowanie nie oznacza akceptacji. Możesz planować, jak poradzić sobie z utratą włosów, i nadal nie znosić tego, że do niej dochodzi. Celem przygotowań nie jest pogodzenie się z tym. Chodzi o to, by w trudne dni mieć mniej spraw do załatwienia i więcej możliwości wyboru wtedy, gdy najbardziej ich potrzebujesz.
Strzyżenie lub golenie: niech to będzie Twój wybór
Krótkie obcięcie włosów lub całkowite ogolenie głowy, zanim zaczną wypadać, może zmienić stratę w świadomy wybór. Zamiast przez kilka tygodni patrzeć, jak włosy wypadają garściami, samodzielnie decydujesz, kiedy to nastąpi.
Możesz też woleć poczekać i pozwolić, by stało się to naturalnie. Nie ma tu złej odpowiedzi. Ważne, żeby decyzja należała do Ciebie.
Jeśli zdecydujesz się na ogolenie głowy, możesz nadać tej chwili znaczenie, zamiast traktować ją jak przykry obowiązek. Zaproś bliskich przyjaciół lub rodzinę albo zrób to w ciszy i prywatności. Twoja druga połówka może nawet zechcieć ogolić głowę razem z Tobą. A może po prostu chcesz mieć to szybko za sobą, w samotności. Uszanuj to, co wydaje Ci się właściwe.
Wcześniejszy zakup peruk i nakryć głowy
Jeśli myślisz, że możesz chcieć nosić perukę, wybierz ją, zanim włosy zaczną wypadać. Dzięki temu łatwiej dopasujesz fryzurę i kolor do swoich włosów [8]. Gotowa peruka, nawet jeśli ostatecznie wybierzesz chusty, oznacza jedną niewiadomą mniej.
Zapytaj zespół medyczny o dostępne dofinansowanie. Na przykład w Walii, Szkocji i Irlandii Północnej można otrzymać perukę bezpłatnie w ramach NHS, natomiast w Anglii niektóre osoby dostają ją bezpłatnie, a inne muszą zapłacić [8]. W innych krajach Europy zapytaj w szpitalu lub u swojego ubezpieczyciela zdrowotnego, co podlega refundacji i czy do jej uzyskania potrzebna jest recepta lub zaświadczenie od lekarza.
Wybierając perukę, szukaj modelu z regulacją obwodu. Gdy włosy wypadną, potrzebny będzie mniejszy rozmiar [8].
Peruki syntetyczne są lekkie, łatwe w pielęgnacji i tańsze od peruk z włosów naturalnych, a przy tym mogą wyglądać bardzo naturalnie. Peruki z włosów naturalnych mogą natomiast wymagać regularnego czyszczenia i układania przez specjalistę [8]. Żaden rodzaj nie jest obiektywnie lepszy. Jeśli możesz, przymierz oba.
Jak radzić sobie na co dzień podczas utraty włosów
Przygotowanie pomaga. Ale tygodnie, w których włosy rzeczywiście wypadają, to osobne doświadczenie i żaden plan nie złagodzi całkowicie związanego z nim bólu. Ta część dotyczy tego, jak przetrwać te dni — zarówno pod względem praktycznym, jak i emocjonalnym.
Delikatna pielęgnacja włosów i skóry głowy podczas leczenia
Podczas leczenia skóra głowy może stać się bolesna i wrażliwa [9]. Traktuj ją jak skórę wrażliwą, bo właśnie taka teraz jest.
| ✓ CO ROBIĆ | ✗ CZEGO UNIKAĆ |
|---|---|
| Używaj szamponu o neutralnym pH, bez siarczanów [9] | Nie myj włosów codziennie; wystarczą dwa lub trzy razy w tygodniu [2] |
| Osuszaj włosy, delikatnie przykładając ręcznik, lub używaj chłodnego nawiewu suszarki [9] | Nie używaj gorącego nawiewu suszarki, termoloków ani lokówek [6] |
| Używaj miękkiej szczotki lub grzebienia z szeroko rozstawionymi zębami [9] | Nie rób trwałej ondulacji, nie farbuj ani nie prostuj włosów [9] |
| Śpij na miękkiej, gładkiej poszewce, na przykład jedwabnej [2] | Nie zaplataj warkoczy ani nie przedłużaj włosów [9] |
| Wypróbuj olejek lub preparat nawilżający, jeśli skóra głowy jest sucha, swędzi lub się łuszczy [9] | Nie stosuj preparatów przeciwłupieżowych na suchą, swędzącą skórę głowy [9] |
| Chroń skórę głowy przed słońcem [9] | Nie zbieraj włosów na czubku głowy, ponieważ przez to bardziej się plączą [2] |
Żadna z tych czynności nie powstrzyma wypadania włosów. Chłodzenie skóry głowy jest jedyną metodą, której skuteczność w zapobieganiu utracie włosów wskutek chemioterapii została potwierdzona, a i ona działa tylko w pewnym stopniu [1]. Celem delikatnej pielęgnacji jest zapewnienie komfortu skórze głowy i niedokładanie podrażnień w i tak już trudnym dla niej okresie.
Praktyczna wskazówka: Miękka bambusowa lub bawełniana czapeczka do spania może zbierać wypadające nocą włosy, dzięki czemu nie obudzisz się na pokrytej nimi poduszce. To pozornie drobiazg, ale ułatwia poranki.
Ciężar emocjonalny: dlaczego żal po stracie jest czymś normalnym
Utrata włosów wskutek chemioterapii jest prawdziwą stratą i masz prawo w pełni przeżywać związany z nią żal.
Niektóre kobiety mówiły badaczom, że utrata włosów była lub byłaby dla nich trudniejsza do zniesienia niż utrata piersi [5]. To zaskakuje osoby, które przez to nie przeszły. Ale kiedy patrzysz w lustro i nie rozpoznajesz osoby po drugiej stronie, kiedy Twój wygląd zdradza Twoją chorobę każdemu obcemu w supermarkecie, staje się to całkowicie zrozumiałe.
Nie chodzi też wyłącznie o to, ile włosów tracisz. Europejskie wytyczne onkologiczne wskazują, że nawet niewielka utrata włosów może mieć istotny wpływ na psychikę i życie społeczne [1].
Możesz odczuwać żal, złość, bezbronność, wstyd, utratę kobiecości lub męskości, lęk przed sytuacjami towarzyskimi czy poczucie, że wyglądasz na osobę „chorą”, choć próbujesz czuć się normalnie. Wszystkie te uczucia są uzasadnione. Żadne z nich nie oznacza próżności ani braku wdzięczności za to, że żyjesz.
Jeśli jest Ci trudno, zwróć się do pracownika socjalnego współpracującego z Twoim zespołem onkologicznym, terapeuty z doświadczeniem w pracy z osobami chorymi na nowotwór lub grupy wsparcia osób o podobnych doświadczeniach. Nasz poradnik dotyczący wsparcia zdrowia psychicznego dla osób chorych na nowotwór wyjaśnia, co mogą zaoferować poradnictwo, terapia i grupy wzajemnego wsparcia. W Wielkiej Brytanii placówki onkologiczne NHS kierują też pacjentów do organizacji takich jak Cancer Hair Care i Look Good Feel Better [6]. Nie musisz dźwigać tego w pojedynkę.
A do partnerów i opiekunów, którzy to czytają: bliska Wam osoba może potrzebować po prostu Waszej obecności w smutku, a nie szybkiego szukania rozwiązania. Słowa „to tylko włosy, odrosną”, choć wypowiedziane w dobrej wierze, mogą zostać odebrane jako bagatelizowanie bardzo realnego doświadczenia. Słowa „widzę, jakie to trudne, i jestem przy Tobie” znaczą ogromnie wiele.

Chusty, czapki i turbany: możliwości i stylizacje
Nakrycia głowy dla osób tracących włosy to dziś znacznie więcej niż beżowy turban ze szpitalnego sklepiku. Znajomość dostępnych opcji może sprawić, że medyczna konieczność stanie się czymś, co naprawdę wyraża Ciebie.
Bawełniane i bambusowe chusty oraz turbany to niezawodne rozwiązania na co dzień. Są przewiewne, delikatne dla wrażliwej skóry głowy i na tyle wygodne, że można w nich spać. Gotowe, wiązane turbany oszczędzają siły w gorsze dni, kiedy nie masz cierpliwości do owijania i podwijania materiału.
Jedwabne chusty są gładkie, przyjemnie chłodne w kontakcie ze skórą i piękne. Afrykańskie i karaibskie sposoby wiązania chust oferują nieskończoną różnorodność i dziesiątki możliwości; poradniki na YouTube to świetne miejsce do nauki.
Czapki z włosami (czasem nazywane „halo hats”) to nakrycia głowy z włosami przymocowanymi wokół dolnej krawędzi. Dają wrażenie posiadania włosów bez ciepła i ciężaru pełnej peruki, dlatego są praktycznym rozwiązaniem pośrednim, jeśli chcesz zakryć głowę, ale nie decydować się na perukę.
Czapki beanie i miękkie czapeczki sprawdzają się na co dzień, w domu i podczas snu. Jeśli nosisz perukę, jej spód może podrażniać skórę głowy, dlatego pomocny bywa cienki bawełniany czepek pod perukę [8].
Kilka praktycznych uwag. Korzystanie na zmianę z trzech lub czterech nakryć głowy pomaga traktować je jako dodatki i własny wybór, a nie obowiązkowy strój. Zapytaj pielęgniarkę specjalistyczną lub szpitalny ośrodek wsparcia o lokalnych sprzedawców nakryć głowy, miejsca oferujące dobór peruk i organizacje charytatywne, które zapewniają bezpłatne chusty, czapki lub peruki.
Chodzenie z odkrytą głową jest równie dobrym wyborem. Możesz odkryć, że bez niczego na głowie czujesz siłę i wolność. Cokolwiek wybierzesz, niech to będzie Twój wybór.
Odrastanie włosów: miesiąc po miesiącu
To właśnie na tę część czekasz, przewijając tekst. Oto czego możesz się spodziewać po ostatnim podaniu chemioterapii, z jednym zastrzeżeniem: organizm każdej osoby działa we własnym tempie.
Po zakończeniu leczenia: Twoje włosy powinny zacząć odrastać [3]. Początkowo może to być bardzo delikatny, miękki „meszek”, tak jasny, że zauważysz go tylko przy odpowiednim oświetleniu. Skóra głowy może nadal być wrażliwa lub sucha.
Miesiące 1–2: Pojawiają się miękkie, krótkie włosy, które można już zobaczyć i wyczuć pod palcami. Rosną w normalnym tempie około pół cala, czyli nieco ponad centymetr miesięcznie [6]. Mogą odrastać bardziej kręcone, prostsze, cieńsze lub bardziej puszyste niż wcześniej albo mieć inny kolor [3].
Miesiące 2–3: Teraz wyraźniej widać nową strukturę i kolor włosów. Niektóre osoby zaczynają czuć się swobodnie w miejscach publicznych bez nakrycia głowy; inne wolą jeszcze trochę poczekać.
Miesiące 3–6: Włosy powinny odrosnąć w ciągu trzech do sześciu miesięcy od zakończenia leczenia [4]. Są krótkie, ale można je już układać — i czerpać z tego przyjemność, jeśli dasz sobie na to przestrzeń. Możesz znów zacząć czuć się bardziej sobą.
Miesiące 6–12: Włosy nadal rosną w swoim zwykłym tempie [6]. Jeśli sześć miesięcy po ostatnim podaniu chemioterapii nadal są cienkie i rzadkie, zgłoś się do dermatologa [2].
Po roku: Jeśli zmieniła się struktura lub barwa włosów, daj sobie czas, zanim ocenisz, jak się z tym czujesz. Być może ostatecznie polubisz nowe włosy bardziej niż poprzednie.
Jeśli z niepokojem śledzisz ten harmonogram, a Twoje włosy wydają się odrastać wolniej, nie panikuj. U każdego odrastają we własnym tempie. Jeśli sześć miesięcy po ostatnim podaniu chemioterapii odrost nadal jest bardzo niewielki, warto wtedy porozmawiać o tym z zespołem prowadzącym leczenie (więcej na ten temat poniżej).
Dlaczego włosy odrastają inne (i dlaczego to normalne)
„Loki po chemii” naprawdę istnieją i mogą Cię zaskoczyć. Włosy mogą odrosnąć w innym kolorze i być bardziej kręcone niż wcześniej [4]. Bywa też odwrotnie: odrastają prostsze, cieńsze lub bardziej puszyste [3].
Twoje mieszki włosowe mają za sobą kilka trudnych miesięcy i nie zawsze wracają do pracy dokładnie tak jak przedtem.
Możesz z czasem pokochać tę zmianę albo czuć się przez nią nieswojo. Obie reakcje są zrozumiałe i nie musisz od razu określać swojego stosunku do nowych włosów.
Gdy włosy nie odrastają: trwałe zmiany
U niewielkiej liczby osób włosy nie odrastają w pełni. Utrata włosów utrzymująca się ponad sześć miesięcy po ostatnim cyklu chemioterapii jest nazywana przetrwałym łysieniem wywołanym chemioterapią. Choć występuje dość rzadko, jest rzeczywistym problemem [2]. Wiązano ją ze stosowaniem taksanów w dużych dawkach [5]. W hiszpańskim badaniu z udziałem pacjentek otrzymujących docetaksel po operacji raka piersi u około 10% osób, które otrzymały łączną dawkę wynoszącą co najmniej 400 mg/m², wystąpiła przetrwała utrata włosów na tyle nasilona, że wymagała noszenia peruki [10].
Jeśli od ostatniego podania chemioterapii minęło ponad sześć miesięcy i nie widzisz wyraźnego odrostu, porozmawiaj z onkologiem lub poproś o skierowanie do dermatologa. Rzadki odrost na tym etapie można leczyć minoksydylem, lekiem dostępnym bez recepty, ale najpierw powinien Cię zbadać dermatolog [2]. Istnieją możliwości pomocy, a Ty zasługujesz na zespół medyczny, który potraktuje ten problem poważnie.
Co naprawdę pomaga włosom odrosnąć (a co nie)
Znajdziesz wiele produktów obiecujących szybszy odrost włosów po chemioterapii. Oto co znajduje potwierdzenie w badaniach, a co nie.
Co ma pewne potwierdzenie w badaniach: Po zakończeniu chemioterapii minoksydyl 5% stosowany miejscowo może wspomóc odrastanie włosów [1]. Nie zapobiega ich utracie, ale w badaniu z udziałem pacjentek z rakiem piersi przyspieszał odrost [5]. Przed rozpoczęciem stosowania porozmawiaj z onkologiem. Poza tym odrastanie wymaga przede wszystkim czasu.
Do czego podchodzić ostrożnie: Europejskie wytyczne onkologiczne zasadniczo nie zalecają biotyny w przypadku utraty włosów związanej z leczeniem [1]. Wysokie stężenie biotyny we krwi może też powodować fałszywie zawyżone lub zaniżone wyniki niektórych badań hormonalnych krwi [11]. Przed rozpoczęciem przyjmowania jakiegokolwiek suplementu zawsze uzgodnij to z zespołem onkologicznym, a przed użyciem produktu, który ma wspomagać odrastanie włosów, porozmawiaj z lekarzem [2]. Podchodź sceptycznie do wszystkiego, co obiecuje spektakularne efekty.
Czego unikać: Nie pomijaj ani nie opóźniaj chemioterapii, aby „uratować” włosy; zamiast tego porozmawiaj z zespołem onkologicznym o dostępnych możliwościach. Nie próbuj też odtwarzać chłodzenia skóry głowy w domu za pomocą okładów z lodu czy torebek mrożonego groszku. Prawidłowe chłodzenie skóry głowy wymaga specjalnych czepków, chłodzonych urządzeniem lub przechowywanych w zamrażarce albo na suchym lodzie [2]. Więcej o codziennych nawykach, których warto unikać podczas leczenia — od jedzenia niedogotowanych potraw po niedosypianie — znajdziesz w naszym poradniku o najważniejszych rzeczach, których nie należy robić podczas chemioterapii.
Poza tym dbaj o siebie na zwykłe sposoby. Odżywiaj się najlepiej, jak możesz, a jeśli delikatny masaż skóry głowy sprawia Ci przyjemność, korzystaj z niego właśnie z tego powodu.
Kilka słów o czepkach chłodzących
Chłodzenie skóry głowy polega na noszeniu zimnego czepka przed każdym wlewem chemioterapii, w jego trakcie i po nim. Zimno zwęża naczynia krwionośne skóry głowy, dzięki czemu do cebulek włosowych dociera mniej krwi, a wraz z nią mniej leku stosowanego w chemioterapii [2].
Europejskie wytyczne onkologiczne zalecają chłodzenie skóry głowy w celu zapobiegania utracie włosów podczas chemioterapii [1]. Metoda jest skuteczna u 50–60 na każde 100 stosujących ją osób z rakiem piersi, a efekty różnią się w zależności od leku i osoby [2]. Nie gwarantuje zachowania włosów [9]. Jednak we wspomnianym wcześniej hiszpańskim badaniu dotyczącym docetakselu u żadnej z pacjentek stosujących chłodzenie skóry głowy nie wystąpiła nasilona przetrwała utrata włosów [10].
Od strony praktycznej: czepek zakłada się 30 minut przed podaniem leków [4] i nosi przez około godzinę po zakończeniu wlewu [2], więc każda sesja trwa dłużej. Większość osób dobrze toleruje tę metodę i ma niewiele działań niepożądanych, choć bóle głowy i uczucie zimna są częste [2].
Szpital może wymagać rozpoczęcia chłodzenia skóry głowy już przy pierwszym podaniu chemioterapii i nie pozwalać na jego wznowienie po przerwaniu [9]. Jeśli zaczniesz, nie rezygnuj po rozczarowującym pierwszym cyklu, ponieważ efekt zwykle staje się widoczny po drugiej sesji [2].
Chłodzenie skóry głowy nie jest odpowiednie dla każdego. Europejskie wytyczne wymieniają nowotwory układu krwiotwórczego, niektóre schorzenia związane z działaniem zimna oraz napromienianie całego mózgu po chemioterapii jako przeciwwskazania do tej metody [1]. Zapytaj zespół prowadzący leczenie odpowiednio wcześnie, czy metoda jest dostępna w Twoim ośrodku i czy może sprawdzić się u Ciebie [2].
Dlaczego włosy czasem odrastają w trakcie chemioterapii
Jeśli zauważasz delikatne nowe włosy na skórze głowy jeszcze w trakcie leczenia, pierwszą reakcją może być panika: czy to znaczy, że chemioterapia nie działa?
Włosy czasem zaczynają odrastać między kolejnymi podaniami leków [3]. Komórki macierzyste, które odbudowują mieszki włosowe, w większości przypadków pozostają w dużej mierze nienaruszone przez chemioterapię [5] — to właśnie dlatego włosy w ogóle mogą odrosnąć.
To, co odrastanie włosów oznacza w kontekście Twojego leczenia, jest pytaniem do onkologa. Wspomnij więc o tym podczas następnej wizyty, zamiast martwić się w samotności. W międzyczasie obchodź się delikatnie z nowymi włosami.
Każdy krok na tej drodze należy do Ciebie
Utrata włosów podczas chemioterapii jest częsta i niemal zawsze przejściowa [3]. Bez wątpienia jest też trudnym doświadczeniem.
Nic w tym poradniku tego nie zmieni. Mamy jednak nadzieję, że dzięki niemu droga przed Tobą stała się nieco wyraźniejsza i że przypomniał Ci, iż wszystko, co czujesz w związku ze swoimi włosami — wściekłość, żal, czarny humor, nieoczekiwaną wolność lub wszystko naraz — jest całkowicie normalne.
Nie ma jednego właściwego sposobu radzenia sobie z utratą włosów podczas chemioterapii. Zgol je, zakryj głowę, ozdabiaj ją, odsłaniaj, opłakuj stratę, celebruj zmianę. To Twoje ciało i Twoja decyzja. Korzystaj ze wsparcia zespołu prowadzącego leczenie. Znajdź osoby, które przeszły tę drogę. I daj czas sobie oraz swoim włosom — macie w sobie więcej siły, niż myślisz.
Piśmiennictwo
[1] Lacouture, M. E., Sibaud, V., Gerber, P. A., van den Hurk, C., Fernández-Peñas, P., Santini, D., Jahn, F., & Jordan, K. (2021). Zapobieganie skórnym działaniom toksycznym leków przeciwnowotworowych i postępowanie w przypadku ich wystąpienia: wytyczne praktyki klinicznej ESMO. Annals of Oncology, 32(2), 157-170. https://esmo.org/guidelines/supportive-and-palliative-care/prevention-and-management-of-dermatological-toxicities-related-to-anticancer-agents
[2] Grupa robocza EADV ds. dermatologii u pacjentów onkologicznych. (2024). Utrata włosów związana z leczeniem przeciwnowotworowym: ulotka informacyjna dla pacjentów. Europejska Akademia Dermatologii i Wenerologii. https://eadv.org/wp-content/uploads/2023/04/EADV-Dermatology-for-Cancer-PatientsAlopecia.pdf
[3] Macmillan Cancer Support. (2022, 1 grudnia). Utrata włosów podczas leczenia. Dostęp 22 października 2026, z https://www.macmillan.org.uk/cancer-information-and-support/impacts-of-cancer/hair-loss/hair-loss-during-treatment
[4] Cancer Research UK. (2026, 5 sierpnia). Utrata włosów, przerzedzenie włosów i leki przeciwnowotworowe. Dostęp 22 października 2026, z https://www.cancerresearchuk.org/about-cancer/cancer-in-general/treatment/cancer-drugs/side-effects/hair-loss-and-thinning
[5] Dunnill, C. J., Al-Tameemi, W., Collett, A., Haslam, I. S., & Georgopoulos, N. T. (2018). Kliniczny i biologiczny przewodnik po łysieniu wywołanym chemioterapią i jego zapobieganiu. The Oncologist, 23(1), 84-96. https://academic.oup.com/oncolo/article/23/1/84/6438716
[6] Velindre University NHS Trust. (2020, 8 stycznia). Utrata włosów podczas leczenia przeciwnowotworowego. Dostęp 22 października 2026, z https://velindre.nhs.wales/velindrecs/patient-information/general-information1/hair-loss-during-cancer-treatment
[7] Look Good Feel Better. (b.d.). Wiodąca organizacja charytatywna wspierająca osoby chore na nowotwory. Dostęp 22 października 2026, z https://lookgoodfeelbetter.co.uk/
[8] Macmillan Cancer Support. (2022, 1 grudnia). Peruki dla osób poddawanych leczeniu przeciwnowotworowemu. Dostęp 22 października 2026, z https://macmillan.org.uk/cancer-information-and-support/impacts-of-cancer/hair-loss/wigs-for-cancer-treatment
[9] Gloucestershire Hospitals NHS Foundation Trust. (b.d.). Działania niepożądane SACT: utrata włosów i/lub przerzedzenie włosów. Dostęp 22 października 2026, z https://www.gloshospitals.nhs.uk/our-services/services-we-offer/cancer/systemic-anti-cancer-therapies-home/sact-treatment/sact-side-effects-symptom-support/sact-side-effects-hair-loss-andor-hair-thinning/
[10] Martín, M., de la Torre-Montero, J. C., López-Tarruella, S., Pinilla, K., Casado, A., Fernandez, S., Jerez, Y., Puente, J., Palomero, I., González del Val, R., del Monte-Millan, M., Massarrah, T., Vila, C., García-Paredes, B., García-Sáenz, J. A., & Lluch, A. (2018). Utrzymujące się znaczne łysienie po uzupełniającym leczeniu docetakselem raka piersi: częstość występowania, charakterystyka i zapobieganie poprzez chłodzenie skóry głowy. Breast Cancer Research and Treatment, 171(3), 627-634. https://doi.org/10.1007/s10549-018-4855-2
[11] Ostrowska, M., Bartoszewicz, Z., Bednarczuk, T., Walczak, K., Zgliczyński, W., & Glinicki, P. (2019). Wpływ interferencji biotyny na wyniki oznaczeń hormonów we krwi. Endokrynologia Polska, 70(1), 102-121. https://journals.viamedica.pl/endokrynologiapolska/article/view/EP.a2018.0084
Ten artykuł ma charakter wyłącznie edukacyjny i nie stanowi porady medycznej. W sprawach dotyczących Twojej sytuacji zawsze konsultuj się z lekarzem lub innym wykwalifikowanym pracownikiem ochrony zdrowia.

Ta treść powstała w ramach projektu YARN, współfinansowanego z programu EU4Health w latach 2025-2028 (umowa o udzielenie dotacji nr 101219053).




