Wat zeg je tegen iemand met kanker (en wat liever niet)?

Belangrijkste inzichten

• Je hoeft niet de perfecte woorden te vinden. Er zijn met oprechtheid en empathie is veel belangrijker dan welsprekendheid. Een aarzelend "Ik weet niet wat ik moet zeggen, maar ik ben er voor je" is altijd beter dan stilte.
• Eenvoudige, concrete zinnen werken het best. Deze gids geeft je direct bruikbare voorbeelden voor persoonlijke gesprekken, berichtjes, kaarten en elke fase van de behandeling.
• Wat je niet zegt, is minstens zo belangrijk. Vermijd toxische positiviteit ("Je gaat dit verslaan!"), verhalen over anderen met kanker en vage aanbiedingen zoals "Laat maar weten als je iets nodig hebt."
• Stem je woorden af op het moment. Wat helpt vlak na de diagnose, is anders dan wat iemand nodig heeft tijdens chemotherapie, in remissie of bij een ernstige prognose.
• Steun bieden is iets voor de lange termijn, niet voor één gesprek. Laat regelmatig iets van je horen, bied concrete hulp aan en blijf er zijn, ook lang nadat de eerste schok is weggeëbd.

Een collega neemt je na een vergadering even apart. Een vriend belt op een dinsdagmiddag. De naam van je zus verschijnt op je telefoon bij een bericht dat begint met: "Ik heb nieuws." Ineens moet je reageren op drie woorden die alles veranderen: ik heb kanker.

Wat zeg je? Wat stuur je terug? Wat schrijf je op de kaart waar je al twintig minuten naar zit te staren?

Bedenken wat je tegen iemand met kanker moet zeggen, is een van de meest voorkomende en stressvolle communicatieproblemen waarmee volwassenen te maken krijgen. De angst om de verkeerde woorden te kiezen, maakt dat mensen met goede bedoelingen zwijgen op het moment dat hun dierbaren hen het hardst nodig hebben.

De geruststellende waarheid, onderbouwd door tientallen jaren onderzoek in de psychosociale oncologie, is dat je geen perfect script nodig hebt. "Er bestaat geen perfect script", zegt dr. Valentina Ogaryan, klinisch psycholoog en klinisch directeur van het Simms/Mann UCLA Center for Integrative Oncology [1]. "Wat telt, is dat je er bent en bereid bent te luisteren."

Dat is de basis van deze gids: oprechte betrokkenheid, een paar leidende principes en concrete formuleringen waarop je kunt terugvallen, voor elke manier van communiceren en elke fase, van het eerste gesprek tot de honderdste keer dat je vraagt hoe het gaat. Of je nu persoonlijk met iemand praat, een kaart schrijft of naar een knipperende cursor bij een berichtje staart: hier vind je iets wat je vandaag kunt gebruiken.

Wat je kunt zeggen als iemand vertelt dat die kanker heeft

Het eerste gesprek na een diagnose zet de toon voor alles wat volgt. Je hoeft niet welsprekend te zijn. Je moet aanwezig en eerlijk zijn, en bereid zijn ongemak toe te laten in plaats van het meteen te willen oplossen.

Onderzoek in de psychosociale oncologie laat consequent zien dat de meest helpende reacties verrassend eenvoudig zijn [1]. Ze erkennen de werkelijkheid zonder die te proberen op te lossen. Ze laten zonder oordeel ruimte voor wat iemand voelt, of dat nu angst, boosheid, gevoelloosheid of zelfs zwarte humor is.

Hier zijn zinnen die doorgaans goed overkomen, met uitleg waarom ze werken:

• "Wat ontzettend naar. Ik ben er voor je." Eenvoudig, direct en eigenlijk altijd passend. Je erkent hoe zwaar het nieuws is zonder het nog zwaarder te maken.
• "Dank je dat je het me vertelt. Ik weet dat dat niet makkelijk was." Hiermee erken je hoe kwetsbaar iemand zich opstelt door een diagnose te delen. Veel mensen worstelen met hoe en wanneer ze het anderen moeten vertellen.
• "Ik weet nu niet wat ik moet zeggen, maar ik geef om je en ik blijf er voor je." Eerlijk zijn over je eigen ongemak schept vertrouwen. Het neemt ook het gevoel weg dat de ander jouw emoties moet opvangen.
• "Dat klinkt ontzettend zwaar. Het spijt me zo dat je dit moet meemaken." Erkent iemands ervaring zonder die te bagatelliseren of er een positieve draai aan te geven.
• "Wil je erover praten, of wil je liever gewoon samen iets doen?" Geeft de ander de regie. Sommige mensen willen hun gevoelens hardop verwerken; anderen verlangen juist naar een gesprek dat niet over kanker gaat.
• "Ik ga niet doen alsof ik begrijp wat je doormaakt, maar ik ben er om te luisteren wanneer je wilt praten." Vermijdt de valkuil van schijnempathie en houdt tegelijkertijd de deur wagenwijd open.
• "Bij mij hoef je niet dapper of positief te zijn. Wat je ook voelt, het is oké." Geeft expliciet toestemming om het masker te laten vallen dat veel mensen met kanker onder druk voelen om op te houden.
• "Ik hou van je. Meer kan ik nu niet zeggen, en dat is heel veel." Voor hechte relaties. Soms komt pure emotie beter over dan een zorgvuldig geformuleerde zin.

Zie je het patroon? Geen van deze zinnen probeert iets op te lossen, te voorspellen of anders voor te stellen. Ze zeggen simpelweg: ik zie je, dit is zwaar en ik blijf bij je.

Hoe je je woorden afstemt op jullie relatie

De juiste woorden voor je beste vriend zijn niet dezelfde als die voor een collega die je alleen bij kwartaalvergaderingen ziet. Toon, diepgang en grenzen moeten allemaal passen bij jullie relatie.

Een eenvoudige vuistregel: hoe hechter jullie band, hoe emotioneler je kunt zijn. Hoe groter de afstand, hoe praktischer je blijft en hoe meer je grenzen respecteert. Maar doe, ongeacht jullie relatie, nooit alsof je het nieuws niet hebt gehoord. Vermijding doet meer pijn dan ongemakkelijkheid.

Betrokken berichten voor kaarten, berichtjes en sociale media

Niet elk gesprek vindt persoonlijk plaats. Veel mensen horen via een berichtje, een groepsbericht of een bericht op sociale media dat een vriend kanker heeft. Vraag je je af wat je kunt schrijven aan iemand met kanker? Dit is de waarheid: een oprecht bericht, in welke vorm dan ook, is beter dan een perfect verwoord stilzwijgen.

Wat je op een kaart kunt schrijven

Kaarten blijven. Mensen lezen ze op hun moeilijkste dagen opnieuw. Houd je boodschap oprecht en vermijd clichés.

• "Ik denk elke dag aan je. Je betekent meer voor me dan woorden kunnen zeggen."
• "Ik weet niet of alles wat ik voel op een kaart past, maar weet dat ik achter je sta."
• "Je hoeft hier niet op te reageren. Weet gewoon dat ik er ben, om je geef en er voor je blijf."

Een aandachtspunt bij bloemen en planten

Patiënten die chemotherapie ondergaan, hebben vaak een verzwakt immuunsysteem. Daardoor kunnen zowel verse snijbloemen als potplanten een onopgemerkt risico vormen. Stilstaand water in vazen en vochtige aarde kunnen bacteriën en schimmels bevatten die een gezond lichaam afweert, maar een lichaam met verminderde weerstand niet [3]. Dat betekent niet dat je niets moois kunt sturen. Droogbloemstukken, hoogwaardige kunstbloemen, een zachte deken of een zorgvuldig samengesteld verwenpakket zijn allemaal fijne alternatieven die een kamer opfleuren zonder die zorgen. Zoek je ideeën? Onze gids over Wat geef je in een verwenpakket voor iemand met kanker: attente ideeën die echt helpen bespreekt cadeaus die volgens patiënten en mantelzorgers echt een verschil hebben gemaakt. Twijfel je over wat veilig is? Even navragen bij de patiënt of diens familie is altijd attent.

Wat je in een berichtje aan iemand met kanker kunt schrijven

Een berichtje heeft vaak de voorkeur, omdat iemand dan op een zelfgekozen moment kan reageren, of helemaal niet. Houd het kort, warm en zonder druk.

• "Hé, ik denk even aan je. Je hoeft niet te antwoorden. ❤️"
• "Ik zag [iets grappigs/relevants] en moest aan je denken. Ik stuur het je even."
• "Ik kom donderdag eten brengen. Heb je allergieën of zijn er dingen die je op dit moment niet verdraagt?"

Hoe je op sociale media kunt reageren

Als iemand de diagnose openbaar deelt, stem je toon dan af op die van de ander. Een korte, steunende reactie is prima. Maar bewaar de diepere, persoonlijkere woorden voor een privébericht of een telefoongesprek. Openbare reacties zijn niet de plek voor lange, emotionele alinea's.

• Openbare reactie: "Ik stuur je heel veel liefs. Ik stuur je ook een privébericht."
• Privébericht: "Ik zag net je bericht en schrok enorm. Ik wil je niet overstelpen, maar ik wil dat je weet dat ik er voor je ben. Kan ik je deze week ergens concreet mee helpen?"

Wat je kunt zeggen tegen iemand die chemotherapie krijgt

De dag waarop iemand de diagnose krijgt, is een crisis. Maar de behandeling? De behandeling is een marathon: weken en maanden van uitputting, misselijkheid, angst en verlies van identiteit. En juist dan neemt de steun vaak het sterkst af. Uit een longitudinaal onderzoek onder mensen in het Verenigd Koninkrijk die kanker hadden overleefd, bleek dat de ervaren sociale steun in de loop van de tijd aanzienlijk afnam. Ongeveer 29% van de deelnemers meldde binnen twee jaar na de diagnose een klinisch relevante afname [4].

Mensen die chemotherapie, bestraling of een operatie ondergaan, hebben niet nodig dat jij alle antwoorden hebt. Ze hebben nodig dat je er ook in de derde maand, de zesde maand en daarna nog bent. Zo kun je iemand met kanker emotioneel steunen tijdens de zwaarste periode:

• "Hoe voel je je vandaag?" "Vandaag" is het sleutelwoord. Het is specifiek en behapbaar, anders dan de overweldigende vraag "Hoe gaat het met je?"
• "Bij mij hoef je niet dapper te zijn." Veel patiënten voelen de druk om zich positief voor te doen. Hiermee geef je hun ruimte om even op adem te komen.
• "Ik breng donderdag eten langs. Zijn er dingen die je momenteel niet verdraagt?" Praktisch en specifiek, en het laat zien dat je begrijpt dat de behandeling verandert wat iemand kan eten.
• "Zullen we samen iets vreselijks op Netflix kijken? Ik hoor dat reality-tv overal goed voor is." Gewoonheid is een medicijn. Soms heeft het beste wat je kunt zeggen niets met kanker te maken.
• "Ik blijf af en toe vragen hoe het met je gaat. Je hoeft nooit te antwoorden." Neemt de druk weg om te reageren en bevestigt tegelijk dat je niet zult verdwijnen.

Eén ding noemen patiënten steeds weer: bij de diagnose worden ze overspoeld met steun, waarna mensen langzaam verdwijnen. Stel op je telefoon een terugkerende herinnering in om elke week of om de week contact op te nemen. Regelmatig contact betekent meer dan grootse gebaren.

Een opmerking over het "chemobrein" en communicatie

Veel mensen die chemotherapie krijgen, ervaren cognitieve veranderingen, vaak een "chemobrein" genoemd. Die kunnen bestaan uit concentratieproblemen, geheugenproblemen en moeite om lange gesprekken te volgen. Onderzoek wijst erop dat ongeveer één op de drie mensen die borstkanker hebben overleefd, na chemotherapie aanhoudende cognitieve beperkingen meldt. Bij andere kankersoorten die met systemische therapie worden behandeld, kunnen vergelijkbare percentages voorkomen [5]. Dit is een echte, gedocumenteerde bijwerking, geen karakterfout.

Wat dit voor jou betekent: houd berichten korter tijdens de actieve behandeling. Als iemand een gesprek van vorige week vergeet, vat dat dan niet persoonlijk op; herhaal gewoon rustig de belangrijke punten. Vermijd vragen met meerdere onderdelen die veel verwerking vragen. En als iemand wat wazig of afgeleid lijkt, wees dan mild. Een eenvoudig "Geen probleem, ik herinner je er later aan" kan veel betekenen. Voor een breder beeld van wat je tijdens de behandeling kunt verwachten (en beter kunt vermijden), bespreekt ons artikel over Wat je beter niet kunt doen tijdens chemotherapie: essentiële tips voor patiënten de praktische kant van het dagelijks leven tijdens chemotherapie.

Wat je NIET moet zeggen tegen iemand met kanker

De meeste kwetsende dingen die mensen zeggen, zijn goed bedoeld. Ze komen voort uit liefde, ongemak of een wanhopige behoefte om de situatie minder beangstigend te laten voelen. Dat maakt ze niet minder pijnlijk om te horen.

Weten wat je niet moet zeggen tegen iemand met kanker is net zo belangrijk als de juiste woorden vinden. Hieronder zie je wat je beter kunt vermijden en wat je in plaats daarvan kunt zeggen:

Kortom: als je een zin wilt beginnen met "Gelukkig", "Je moet" of "Ik ken iemand die", stop dan en kies een andere insteek. Begin met luisteren.

Hoe je er kunt zijn, ook zonder woorden

Woorden openen de deur. Daden gaan erdoorheen. Als je eenmaal het juiste hebt gezegd, is de waardevolste volgende stap concrete, praktische steun: maaltijden, vervoer naar afspraken, hulp in het huishouden en afgestemde planningen, zodat de last niet op één persoon neerkomt.

Voor een complete gids over praktische steun, waaronder het afstemmen van maaltijden, verzorgingspakketten, boodschappen en hulpmiddelen zoals Meal Train en CaringBridge, kun je ons aanvullende artikel lezen: Hoe je een familielid met kanker kunt steunen: wat helpt en wat niet.

Eén punt over communicatie is hier het vermelden waard: blijf iemand uitnodigen. Misschien zegt diegene nee. Nodig hen toch uit. Buitengesloten worden "voor je eigen bestwil" voelt eenzaam. De uitnodiging zelf is een boodschap: je hoort nog steeds bij ons.

Een voorbeeld voor contact in 2 minuten

Stel op je telefoon een wekelijkse of tweewekelijkse herinnering in en stuur iets als dit:

"Hé, ik denk aan je. Je hoeft niet te antwoorden. Ik ga deze week [iets specifieks] [brengen/sturen/doen]. Ik hou van je."

Drie zinnen. Dertig seconden. De regelmaat van dit kleine gebaar kan meer betekenen dan je beseft.

Iemand met kanker op afstand steunen

Als je niet in de buurt woont, is het belangrijkste wat je kunt doen regelmatig van je laten horen. Stuur geregeld berichtjes waarin je aangeeft dat antwoorden niet nodig is, stuur elke paar weken een handgeschreven kaart en plan korte videogesprekken wanneer iemand daar ruimte voor heeft. Fysieke afstand hoeft geen emotionele afstand te betekenen.

Voor ideeën voor praktische steun op afstand, waaronder bezorgdiensten, verzorgingspakketten en hulpmiddelen om hulp af te stemmen, kun je onze volledige gids lezen: Hoe je een familielid met kanker kunt steunen: wat helpt en wat niet.

Als iemand er niet over wil praten

Niet iedereen verwerkt dingen door erover te praten. Sommige mensen trekken zich terug. Ze beantwoorden geen berichtjes meer. Ze veranderen van onderwerp zodra kanker ter sprake komt. Dit is geen afwijzing; het is zelfbescherming.

Als iemand in je omgeving de diagnose niet wil bespreken, respecteer dat dan. Dat kan zo:

• Als iemand expliciet om ruimte vraagt: Respecteer dat. Laat weten dat je later weer contact opneemt en doe dat ook. "Ik begrijp het helemaal. Volgende week neem ik weer contact op. Zonder enige druk."
• Als iemand van onderwerp verandert: Ga daarin mee. Praat over films, werk, gezamenlijke vrienden, het weer of iets anders alledaags. Daarmee vermijd je het onderwerp niet; je geeft iemand wat die nodig heeft.
• Als iemand niet meer reageert: Blijf korte berichtjes sturen zonder druk uit te oefenen. "Je hoeft niet te antwoorden, ik wil je alleen laten weten dat ik er ben." Er steeds zijn zonder iets terug te verwachten is een diepe vorm van liefde.

Onthoud: soms is het meest steunende wat je kunt zeggen helemaal niets. Stil naast iemand zitten, diens hand vasthouden of gewoon samen in dezelfde ruimte zijn, kan meer zeggen dan welke woorden ook.

Omgaan met gevoelige situaties

Als de diagnose terminaal is

Wanneer genezing niet het doel is, bieden toekomstgerichte woorden ("Je komt hier doorheen") geen troost meer, maar beginnen ze hol te klinken. De communicatie verschuift naar aanwezig zijn in het hier en nu:

• "Ik ben nu bij je. Dat is waar ik wil zijn."
• "Ik wou dat dit niet gebeurde. Ik ben zo blij dat ik je ken."
• "Je hoeft me niet te beschermen tegen wat je voelt. Ik kan het aan."

Laat de ander het voortouw nemen. Luister meer dan je praat. Samen huilen mag.

Voor meer houvast bij gesprekken over het levenseinde kun je onze specifieke gids raadplegen: Wat je kunt zeggen tegen iemand die sterft aan kanker.

Met een kind praten over kanker bij een dierbare

Kinderen merken veel op. Ze pikken gefluisterde gesprekken, bezorgde blikken en onverklaarde afwezigheid op. Eerlijkheid op een zachte manier is beter dan ontwijken.

Gebruik bij jonge kinderen eenvoudige taal: "Mama is ziek en de dokters doen heel erg hun best om haar te helpen. Ze kan moe zijn en veel rust nodig hebben." Bij tieners kun je opener zijn en hen uitnodigen om vragen te stellen: "Bij je vader is kanker vastgesteld. Ik wil eerlijk met je zijn over wat er gebeurt. Wat wil je weten?"

Stel hen in beide gevallen gerust: het is niet hun schuld, ze zijn nog steeds veilig en er wordt nog steeds van hen gehouden.

Als degene met kanker tot je eigen gezin of familie behoort en je omgaat met de emotionele belasting van mantelzorg, of de juiste woorden zoekt om een diagnose aan je kinderen uit te leggen, behandelt onze gids Een familielid met kanker ondersteunen: wat helpt en wat niet dit allemaal, inclusief advies per leeftijd over hoe je met kinderen en tieners praat over wat er thuis gebeurt.

Culturele en religieuze aandachtspunten

Normen rond communicatie over kanker verschillen sterk tussen culturen en geloofstradities. Wat in de ene gemeenschap veel troost biedt, kan in een andere als opdringerig, ongevoelig of zelfs schadelijk worden ervaren. Goede steun bieden betekent dat je oog hebt voor die verschillen, in plaats van automatisch op je eigen instincten af te gaan.

In sommige Oost-Aziatische culturen wordt bijvoorbeeld vermeden om een ernstige diagnose rechtstreeks met de patiënt te bespreken, om die emotioneel te beschermen [6]. Familieleden ontvangen mogelijk liever medische informatie namens de patiënt en nemen gezamenlijk beslissingen. Als je niet zeker weet of je de diagnose rechtstreeks met de persoon moet bespreken, vraag dan aan een naaste hoe de familie met de communicatie omgaat.

In veel Latino-gemeenschappen betekent familiegerichte besluitvorming, soms familismo genoemd, dat de hele familie actief betrokken kan zijn bij gesprekken over zorg, behandelbeslissingen en emotionele steun [7]. Kijk er niet van op als je vriend of vriendin zich richt naar de overeenstemming binnen de familie bij vragen waarvan jij zou verwachten dat die individueel worden beantwoord. Respecteer de structuur waaruit diegene kracht put.

Een religieuze invalshoek vraagt om bijzondere gevoeligheid. In sommige geloofstradities bieden woorden als "Dit maakt deel uit van Gods plan" oprechte troost en verbondenheid. In andere tradities, of bij mensen die niet religieus zijn, voelen diezelfde woorden afwijzend, alsof hun lijden wordt gebagatelliseerd of gerechtvaardigd. De veiligste aanpak: laat de persoon met kanker zelf eerst over geloof beginnen en sluit vervolgens aan bij diens taalgebruik. Als diegene zegt "We bidden ons hier doorheen", kun je daarop ingaan. Zo niet, leg dan geen spiritueel kader op.

Het universele principe: laat je leiden door de persoon en diens familie, niet door je eigen aannames. Een cultureel neutrale zin die in vrijwel elke situatie past: "Het spijt me dat je dit doormaakt. Ik ben er voor je, wat je ook nodig hebt." Die is warm en open, en laat de regie bij de ander.

Voor jezelf zorgen terwijl je iemand met kanker ondersteunt

In dit hele artikel stond de persoon met kanker centraal. Maar jij hebt ook verdriet. Iemand ondersteunen tijdens kanker roept angst, verdriet, machteloosheid en soms schuldgevoelens op omdat je zelf gezond bent. Die gevoelens mogen er zijn en verdienen aandacht.

• Praat met iemand over je eigen emoties: een vriend, een therapeut of een lotgenotengroep voor mantelzorgers. De persoon met kanker zou niet je enige uitlaatklep moeten zijn.
• Geef eerlijk je grenzen aan over wat je realistisch gezien kunt bieden. Niemand is ermee geholpen als je opgebrand raakt.
• Deel verantwoordelijkheden met andere vrienden of familieleden. Je hoeft dit niet alleen te dragen.
• Geef jezelf de ruimte om te voelen wat er ook opkomt: boosheid, angst, verdriet, zelfs wrok. Dit zijn menselijke reacties op een onvoorstelbaar moeilijke situatie.

Voor jezelf zorgen is niet egoïstisch. Het maakt langdurige, betekenisvolle steun mogelijk.

Als je als familielid mantelzorg combineert met je eigen verdriet, gaat onze gids Een familielid met kanker ondersteunen: wat helpt en wat niet uitgebreid in op de mentale gezondheid van mantelzorgers. En als je na de behandeling je weg zoekt in de emotionele kant van relaties, biedt onze gids over daten nadat je kanker hebt overleefd ook daarvoor eerlijk en meelevend advies.

Je hoeft niet perfect te zijn, je hoeft er alleen maar te zijn

De angst om het verkeerde te zeggen weerhoudt te veel goedbedoelende mensen ervan om überhaupt iets te zeggen. En stilte doet, zoals elke kankerpatiënt, iedereen die kanker heeft overleefd en elke mantelzorger je zal vertellen, meer pijn dan welke onhandig geformuleerde zin ook.

Je hebt geen perfect script nodig. Je hebt alleen deze woorden nodig: Ik ben er. Ik hou van je.

Laat de ander het voortouw nemen. Houd het eenvoudig. Blijf er zijn. Dat is genoeg. Dat is alles.

Veelgestelde vragen

Bronnen

[1] UCLA Health. (2026). Wat je kunt zeggen tegen iemand met kanker. UCLA Health. https://www.uclahealth.org/news/article/what-say-someone-with-cancer

[2] International Psycho-Oncology Society. (z.d.). Ledenprofiel: Dr. Valentina Ogaryan. IPOS. https://ipos-society.org/News/13381183

[3] Freifeld, A. G., Bow, E. J., Sepkowitz, K. A., Boeckh, M. J., Ito, J. I., Mullen, C. A., Raad, I. I., Rolston, K. V., Young, J.-A. H., & Wingard, J. R. (2011). Klinische praktijkrichtlijn voor het gebruik van antimicrobiële middelen bij neutropene patiënten met kanker: update uit 2010 van de Infectious Diseases Society of America. Clinical Infectious Diseases, 52(4), e56-e93. https://doi.org/10.1093/cid/cir073

[4] Haviland, J., Sodergren, S., Calman, L., Corner, J., Din, A., Fenlon, D., Grimmett, C., Richardson, A., Smith, P. W., Winter, J., & Foster, C. (2017). Sociale steun na de diagnose en behandeling van colorectale kanker en verbanden met gezondheidsgerelateerde kwaliteit van leven: resultaten van de Britse ColoREctal Wellbeing (CREW)-cohortstudie. Psycho-Oncology, 26(12), 2276-2284. https://doi.org/10.1002/pon.4556

[5] Whittaker, A. L., George, R. P., & O'Malley, L. (2022). Prevalentie van cognitieve stoornissen na chemotherapie voor borstkanker: een systematische review en meta-analyse. Scientific Reports, 12, Artikel 2135. https://doi.org/10.1038/s41598-022-05682-1

[6] Liu, Y., Yang, J., Huo, D., Fan, H., & Gao, Y. (2018). Het meedelen van een kankerdiagnose in China: de frequentie, de situatie van patiënten, verschillen in opvattingen tussen patiënten en hun familieleden en daarmee samenhangende factoren. Cancer Management and Research, 10, 2173-2181. https://doi.org/10.2147/CMAR.S166437

[7] Villegas, N., & Song, L. (2023). De rol van familismo in de kankerzorg binnen Latino-families: een systematische review. Frontiers in Psychology, 14, Artikel 1052229. https://doi.org/10.3389/fpsyg.2023.1052229