Sessiele serrated laesie (een type platte dikkedarmpoliep): wat het voor u betekent (patiëntengids)

Medische disclaimer: Dit artikel is uitsluitend bedoeld voor educatieve doeleinden en vervangt geen persoonlijk advies van een gekwalificeerde gastro-enteroloog.

Belangrijkste punten Een sessiele serrated laesie (SSL) is geen kanker. Het is een platte, voorstadiale groei in de dikke darm die tijdens een coloscopie volledig kan worden verwijderd. SSL’s werden vroeger sessiele serrated poliepen (SSP’s) of sessiele serrated adenomen (SSA’s) genoemd. De Wereldgezondheidsorganisatie veranderde de naam in 2019, maar alle drie de termen beschrijven hetzelfde. De meeste SSL’s ontstaan aan de rechterkant van de dikke darm en kunnen moeilijker te zien zijn dan gewone poliepen omdat ze plat, bleek en vaak verborgen onder een dun laagje slijm liggen. Zodra een SSL volledig is verwijderd, kan die specifieke laesie niet in kanker veranderen. Verwijdering is curatief. Uw volgende coloscopie zal waarschijnlijk eerder worden ingepland dan de standaard 10 jaar, meestal na 3 of 5 jaar, afhankelijk van de grootte, het aantal laesies en of er dysplasie is gevonden. Ongeveer 15 tot 30 procent van de colorectale kankers ontstaat via de serrated pathway, daarom is het zo belangrijk om SSL’s op te sporen en te verwijderen.

Als u dit leest, is de kans groot dat u (of iemand van wie u houdt) net een pathologieverslag van een coloscopie heeft teruggekregen, en dat daarin de woorden "sessiele serrated laesie" stonden. Waarschijnlijk zakte de moed u meteen in de schoenen. Misschien ging u direct naar Google. Misschien zit u nog steeds met het verslag in uw hand.

Adem even rustig in. Een sessiele serrated laesie is geen kanker, en in de meeste gevallen is het vinden ervan echt goed nieuws. Het betekent dat de screening heeft gewerkt. De groei is vroeg ontdekt, is verwijderd of staat op het punt te worden verwijderd, en uw arts heeft nu een duidelijker beeld van hoe hij of zij u verder kan beschermen.

Ik neem u stap voor stap mee door wat een sessiele serrated laesie precies is, hoe die verschilt van gewone poliepen, wat er gebeurt tijdens de verwijdering en hoe de opvolging eruitziet. Aan het einde heeft u een duidelijke lijst met vragen om mee te nemen naar uw gastro-enteroloog, zodat u niet hoeft te gissen.

Wat is een sessiele serrated laesie?

Een sessiele serrated laesie is een abnormale platte groei op de binnenbekleding van uw dikke darm. Ze bestaat uit cellen die ongeordend zijn gaan groeien in een zaagtandachtig patroon dat pathologen onder de microscoop kunnen zien.

Het woord valt zo uiteen. "Sessiel" betekent plat of breed aangehecht, in tegenstelling tot een poliep die op een steeltje groeit als een paddenstoel. "Serrated" beschrijft het zaagtandpatroon van de cellen. "Laesie" is een algemeen medisch woord voor elk abnormaal gebied van weefsel. Het klinkt enger dan het is. In deze context betekent het gewoon "groei".

SSL’s worden beschouwd als voorstadia van kanker. Dat betekent niet dat ze kanker zijn, en het betekent ook niet dat ze kanker zullen worden. Het betekent dat, als ze vele jaren blijven zitten, een klein percentage uiteindelijk zou kunnen uitgroeien tot colorectale kanker. Door ze te verwijderen, voorkomt u dat.

Waarom de naam steeds verandert

Bijna iedereen struikelt hierover bij het lezen van een pathologieverslag. U kunt een van deze termen tegenkomen:

• Sessiele serrated poliep (SSP)
• Sessiel serrated adenoom (SSA)
• Sessiele serrated laesie (SSL)

Ze betekenen allemaal hetzelfde. De WHO heeft de naam in 2019 officieel aangepast naar "sessiele serrated laesie", omdat pathologen vonden dat de oudere termen voor verwarring zorgden [1].

Op sommige verslagen staat ook de toevoeging "met dysplasie" of "zonder dysplasie". Zo dadelijk meer over wat dat betekent.

Waar SSL’s in de dikke darm ontstaan

De meeste sessiele serrated laesies verschijnen aan de rechterkant van uw dikke darm, in het gebied dat het proximale colon wordt genoemd [2]. Dat omvat het caecum (waar de dunne en dikke darm samenkomen) en het opstijgende colon, het deel dat langs de rechterkant van uw buik omhoog loopt.

Dit is om twee redenen belangrijk. Ten eerste ligt het rechterdeel van de dikke darm verder van de anus af, en daar begint elke coloscopie. De scoop moet de volledige lengte van de dikke darm afleggen om dat gebied te bekijken, dus een goede darmvoorbereiding en een ervaren endoscopist maken echt verschil. Ten tweede werden rechtszijdige poliepen historisch vaker gemist dan linkszijdige, wat mee verklaart waarom SSL’s zo lang zijn onderschat.

Gewone poliepen (conventionele adenomen) kunnen overal ontstaan, maar zijn gelijkmatiger over de dikke darm verdeeld. Hyperplastische poliepen, een onschuldige neef van de SSL, verschijnen meestal aan de linkerkant dicht bij het rectum.

Zijn sessiele serrated laesies kanker?

Nee. Een sessiele serrated laesie is geen kanker. Het is een voorstadium, wat betekent dat ze over vele jaren de potentie heeft om in kanker te veranderen als ze met rust wordt gelaten. Volledige verwijdering tijdens een coloscopie elimineert dat risico voor de laesie die is verwijderd.

Dat is het korte antwoord. Hier is het uitgebreidere beeld.

De serrated pathway, eenvoudig uitgelegd

De meeste darmkankers beginnen als een conventioneel adenoom (een ander type poliep) en volgen wat pathologen het adenoom-carcinoompad noemen. SSL’s volgen een andere route, de serrated pathway. Zie het als twee verschillende wegen die naar dezelfde bestemming kunnen leiden als niemand ingrijpt.

De serrated pathway wordt aangedreven door een specifieke genverandering, een BRAF-mutatie, samen met een proces dat CpG island methylation heet [3]. U hoeft die genetica niet uit het hoofd te leren. Het praktische punt is dat SSL’s biologisch verschillen van gewone poliepen, soms sneller tot kanker kunnen evolueren zodra die progressie begint, en verantwoordelijk zijn voor ongeveer 15 tot 30 procent van alle colorectale kankers [3].

Wat "met dysplasie" op uw verslag betekent

Sommige SSL’s laten een bevinding zien die dysplasie heet, een pathologische verkorting voor "de cellen beginnen er onder de microscoop abnormaal uit te zien". SSL’s met dysplasie zijn verder op weg naar kanker dan SSL’s zonder dysplasie.

Het zien van "dysplasie" op uw verslag is geen diagnose van kanker. Het betekent dat de laesie in een later voorstadium is ontdekt dan een gewone SSL. Uw controle-interval zal waarschijnlijk korter zijn, en uw gastro-enteroloog zal willen nagaan of de laesie volledig is verwijderd. Het bemoedigende deel: ook SSL’s met dysplasie worden op dezelfde manier behandeld, namelijk door volledige verwijdering, en volledige verwijdering is nog steeds curatief.

Hoe SSL’s verschillen van gewone poliepen

Niet elke poliep is hetzelfde, en weten welk type u heeft bepaalt wat er daarna gebeurt. Zo vergelijken de drie meest voorkomende types zich met elkaar:

Hyperplastische poliepen zijn in wezen onschadelijk en vereisen niet dezelfde opvolging. SSL’s en tubulaire adenomen zijn allebei voorstadia, maar volgen verschillende biologische wegen. Als uw verslag meer dan één type vermeldt, wordt uw controle-interval meestal gebaseerd op de bevinding met het hoogste risico.

Waardoor ontstaan sessiele serrated laesies?

Het eerlijke antwoord: onderzoekers weten niet precies waarom sommige mensen SSL’s ontwikkelen en anderen niet. Wat ze wel weten, is dat een combinatie van genetische en leefstijlfactoren de kans vergroot.

Dingen die u niet kunt veranderen

Leeftijd speelt mee. SSL’s komen vaker voor naarmate mensen ouder worden. Een familiegeschiedenis van colorectale kanker verhoogt ook het risico [3]. In samengevoegde gegevens lijkt de verdeling tussen mannen en vrouwen ongeveer gelijk, al verschillen de bevindingen tussen afzonderlijke studies [2].

Dingen die u wel kunt veranderen

Roken is de sterkst geassocieerde beïnvloedbare risicofactor voor serrated poliepen; een meta-analyse schatte het risico bij rokers op ongeveer 2,5 keer hoger [4]. Ook zwaar alcoholgebruik hangt samen met hogere aantallen, net als obesitas, een voedingspatroon met veel rood en bewerkt vlees, en een algemeen vezelarm eetpatroon [4].

Dit is niet bedoeld als opgeheven vingertje. Als u rookt of veel drinkt, hebt u uw SSL niet met zekerheid zelf veroorzaakt. Maar als u naar het verslag kijkt en zich afvraagt "wat kan ik doen", dan zijn dit de knoppen waar onderzoek daadwerkelijk steun voor geeft. Stoppen met roken en minderen met alcohol wegen het zwaarst.

Veroorzaken sessiele serrated laesies symptomen?

In bijna alle gevallen: nee. SSL’s zijn stil. De meeste mensen die ze hebben, voelen helemaal niets, en dat is precies waarom screening met coloscopie bestaat. Het doel is om deze gezwellen te vinden voordat ze groot genoeg worden om zich kenbaar te maken.

In het zeldzame geval dat een SSL wel symptomen veroorzaakt, komt dat meestal doordat ze groot is geworden. Mogelijke tekenen zijn:

• Bloed in de ontlasting (helderrood of donker en teerachtig)
• Onverklaarde veranderingen in het ontlastingspatroon die langer dan een paar weken aanhouden
• IJzergebreksanemie die bij routinebloedonderzoek aan het licht komt
• Aanhoudend buikongemak (ongewoon)

Als u een van deze symptomen heeft, wacht dan niet op uw volgende screening. Bel uw arts. En als u geen van deze klachten heeft, zie dat dan niet als een teken dat u screening kunt overslaan. Het hele punt van coloscopie is dat het vindt wat u niet kunt voelen.

Hoe SSL’s worden opgespoord en gediagnosticeerd

Tijdens de coloscopie

SSL’s zijn berucht moeilijk te zien. Ze zijn plat, vaak dezelfde kleur als het omliggende weefsel, en veel ervan zijn bedekt met een dunne slijmkap waardoor hun randen vaag zijn. Een ervaren endoscopist leert letten op subtiele aanwijzingen: een stukje slijmvlies dat iets bleker is, een kleine verstoring van het normale vaatpatroon, een lichte rand van debris of belletjes die wijst op een met slijm bedekte laesie eronder.

Daarom is de kwaliteit van de darmvoorbereiding zo belangrijk. Als uw dikke darm niet grondig schoon is, kunnen kleine hoeveelheden achtergebleven ontlasting een platte SSL volledig verbergen. Goede voorbereiding is geen beleefde suggestie. Ze hangt direct samen met de vraag of een laesie wordt gevonden.

Moderne hulpmiddelen helpen. High-definition colonoscopen en narrow-band imaging (een lichtfiltertechnologie die bloedvaten en oppervlakpatronen beter zichtbaar maakt) verbeteren de detectie en karakterisering van SSL’s [5]. AI-ondersteunde detectiesystemen worden actief bestudeerd en zijn veelbelovend, al blijven de samengevoegde resultaten specifiek voor SSL-detectie wisselend. Als u een centrum kiest voor uw volgende coloscopie, is het redelijk om te vragen naar hun adenoomdetectieratio en of zij deze technologieën gebruiken.

Wat er met het weefsel gebeurt

Nadat uw arts de laesie heeft verwijderd, gaat deze naar een patholoog die er onder de microscoop naar kijkt en de formele diagnose stelt. Dat pathologieverslag vertelt u definitief of u een SSL, een hyperplastische poliep of iets anders had.

Uw verslag bevat meestal:

• Het type laesie (sessiele serrated laesie, hyperplastische poliep, tubulair adenoom, enz.)
• Grootte in millimeters
• Locatie (caecum, opstijgend colon, transversum, enz.)
• Of er dysplasie aanwezig is, en zo ja, laaggradig of hooggradig
• Of de snijranden vrij waren (wat betekent dat de hele laesie is verwijderd met een randje normaal weefsel eromheen)

Als iets op uw verslag niet duidelijk is, vraag dan tijdens uw controleafspraak om een vertaling in gewone taal. U heeft het recht om uw eigen medische dossiers te begrijpen.

Hoe sessiele serrated laesies worden verwijderd

De verwijderingsprocedure heeft een klinische naam, poliepectomie, maar de ervaring verloopt meestal zonder problemen. De meeste SSL’s worden verwijderd tijdens dezelfde coloscopie waarin ze worden gevonden, dus u heeft geen tweede procedure nodig. Dit zijn de gebruikelijke technieken.

Cold snare polypectomy is de standaard voor de meeste SSL’s kleiner dan 10 mm [5]. Een dunne draadlus wordt door de scoop gevoerd, om de basis van de laesie gelegd en aangespannen om haar netjes af te snijden. Er wordt geen elektriciteit gebruikt, wat het risico op bloeding en dieper weefselletsel vermindert. U voelt er niets van.

Endoscopic mucosal resection (EMR) wordt gebruikt voor grotere of plattere SSL’s, en de US Multi-Society Task Force adviseert EMR te overwegen voor serrated laesies van 10 tot 19 mm en beveelt het sterk aan voor laesies van 20 mm of groter [5]. Een zoutoplossing (vaak blauw gekleurd) wordt onder de laesie geïnjecteerd om haar van de diepere spierlaag op te tillen. De opgeheven laesie wordt daarna met een snare verwijderd. De injectie helpt de endoscopist ook de grenzen duidelijker te zien, wat belangrijk is bij SSL’s omdat de randen zo vaag zijn.

Endoscopic submucosal dissection (ESD) is een meer geavanceerde techniek voor ongewoon grote of complexe laesies. Ze komt vaker voor in Japan en delen van Europa dan in de VS, maar de beschikbaarheid neemt toe.

Waarom volledige verwijdering zo belangrijk is

Hier is iets wat de meeste patiëntgerichte artikelen niet vermelden. SSL’s hebben historisch hogere percentages onvolledige verwijdering gehad dan andere polieptypes. De baanbrekende CARE-studie vond dat bij ongeveer 31 procent van de SSL’s restweefsel achterbleef na standaard snare-poliepectomie, vergeleken met ongeveer 7 procent van de conventionele adenomen [6].

Dat klinkt alarmerend, totdat u begrijpt wat men eraan doet. Een goede endoscopist zal vaak blauwe kleurstof injecteren om de grenzen van de laesie te markeren, EMR gebruiken in plaats van een gewone snare voor grotere SSL’s, en een korter controle-interval adviseren (soms 6 maanden) om specifiek de resectieplaats te beoordelen. Als uw SSL groot was, is het de moeite waard uw arts te vragen hoe zeker hij of zij is dat deze volledig is verwijderd en of een vroege hercontrole aangewezen is.

Wat u wel en niet moet doen na verwijdering

Een kleine bloeding in de eerste 24 tot 48 uur na een poliepectomie komt vaak voor en stopt meestal vanzelf. Hevige bloeding, aanhoudende ernstige pijn of koorts moet aanleiding zijn om uw arts te bellen.

Uw schema voor controlecoloscopie

Zodra een SSL is gevonden en verwijderd, komt u in wat surveillance wordt genoemd. Dat betekent simpelweg dat uw toekomstige coloscopieën op een strakker schema plaatsvinden dan het standaard screeningsinterval van 10 jaar. De logica is eenvoudig: mensen die één SSL ontwikkelen, hebben statistisch meer kans om er nog een te ontwikkelen, en het vroeg opsporen van de volgende is het hele doel.

De huidige aanbevelingen komen uit de consensusupdate van 2020 van de US Multi-Society Task Force on Colorectal Cancer [7]. Uw gastro-enteroloog past het interval aan uw specifieke bevindingen aan, maar dit is het algemene kader:

Deze intervallen gaan ervan uit dat uw coloscopie van hoge kwaliteit was en uw darmvoorbereiding voldoende was. Als een van beide suboptimaal was, kan uw arts het interval verkorten.

Een praktische tip: vraag de praktijk van uw gastro-enteroloog om u in hun recallsysteem op te nemen. Een goede praktijk neemt automatisch contact op wanneer u aan de beurt bent. Vertrouw voor een herinnering over 3 jaar niet alleen op uw eigen geheugen.

Serrated polyposis syndrome: wanneer meer dan één SSL ertoe doet

Als uw verslag één enkele SSL laat zien, of zelfs twee of drie, heeft u vrijwel zeker geen serrated polyposis syndrome. Toch is het nuttig om te weten wat het is, want een klein aantal lezers zal er wel mee te maken krijgen.

Serrated polyposis syndrome (SPS) is een zeldzame aandoening waarbij iemand veel serrated poliepen door de hele dikke darm ontwikkelt. De WHO-criteria uit 2019 voor de diagnose van SPS zijn [8]:

• Minstens 5 serrated laesies boven het rectum, alle 5 mm of groter, waarvan er minstens 2 10 mm of groter zijn, OF
• Meer dan 20 serrated laesies van elke grootte verspreid door de dikke darm, met minstens 5 boven het rectum

Het levenslange risico op colorectale kanker bij SPS werd in een systematische review en meta-analyse uit 2022 geschat op ongeveer 20 procent in totaal, met aanzienlijke variatie afhankelijk van WHO-subtype en surveillancestatus [8]. Daarom worden mensen met SPS meestal jaarlijks gescreend en vaak verwezen voor genetische counseling. Eerstegraads familieleden van mensen met SPS moeten ook eerder met screening beginnen dan de algemene bevolking, meestal rond de leeftijd van 40 jaar of 10 jaar vóór de leeftijd waarop het getroffen familielid werd gediagnosticeerd.

Als uw arts SPS noemde of de mogelijkheid opperde, vraag dan naar een verwijzing voor genetica. Dat hoeft geen eng gesprek te zijn. Een genetisch counselor kan u helpen begrijpen wat het voor u en uw familie betekent en of aanvullend onderzoek zinvol is.

Kunt u sessiele serrated laesies voorkomen?

U kunt uw risico verlagen, maar u kunt niet garanderen dat u er nooit een zult ontwikkelen. De stappen met de sterkste wetenschappelijke onderbouwing zijn degene die u al als risicofactoren hebt gezien, maar dan omgekeerd [4]:

• Stop met roken. Van alles op deze lijst is hiervoor het meest consistente bewijs.
• Beperk alcohol. Veel drinken hangt samen met hogere aantallen serrated poliepen.
• Houd een redelijk lichaamsgewicht aan.
• Eet minder rood en bewerkt vlees.
• Eet meer vezels (fruit, groenten, volkoren granen, peulvruchten).

Er is opkomend, maar nog niet definitief bewijs over regelmatig aspirinegebruik, calciumsuppletie en vitamine D voor het voorkomen van poliepen [4]. Als u benieuwd bent of een van deze opties iets voor u is, bespreek dat dan met uw arts in plaats van zelf iets te starten. Vooral aspirine brengt reële bloedingsrisico’s met zich mee die tegen mogelijke voordelen moeten worden afgewogen.

Het meest effectieve preventiemiddel is geen pil of dieet. Het is screening. De US Preventive Services Task Force verlaagde in 2021 de aanbevolen startleeftijd voor routinematige screening op colorectale kanker naar 45 jaar voor volwassenen met gemiddeld risico [9]. Als u een familiegeschiedenis of andere risicofactoren heeft, moet u mogelijk eerder beginnen.

Is een sessiele serrated laesie kanker?

Nee. Een SSL is een voorstadium, geen kanker. Ze kan langzaam over vele jaren in colorectale kanker veranderen als ze blijft zitten, daarom is verwijdering tijdens een coloscopie de standaardbehandeling. Zodra ze verwijderd is en de snijranden vrij zijn, kan die specifieke laesie geen kanker meer worden.

Moet ik me zorgen maken over een sessiele serrated laesie?

Zorgen maken is eigenlijk niet het juiste kader. Aandacht wel. De meeste SSL’s worden vroeg ontdekt, volledig verwijderd en geven nooit problemen. Het meest beschermende wat u nu kunt doen, is uw volgende aanbevolen coloscopie plannen en die afspraak nakomen. Sommige lezers merken dat een voorstadiale bevinding dezelfde golf van schok, angst en "wat betekent dit eigenlijk" oproept als mensen beschrijven na een volledige kankerdiagnose. Als u daar nu zit, biedt onze gids over de emotionele fasen van een kankerdiagnose een eerlijke blik op dat proces en praktische manieren om ermee om te gaan.

Kan een sessiele serrated laesie terugkomen na verwijdering?

De specifieke laesie die volledig is verwijderd, kan niet teruggroeien. Nieuwe SSL’s kunnen zich in de loop van de tijd elders in de dikke darm ontwikkelen, daarom is vervolgscreening belangrijk. Als een grote SSL niet volledig is verwijderd, kan weefsel op die plek opnieuw aangroeien, daarom kan uw arts een hercontrole op korte termijn aanbevelen.

Hoe snel verandert een SSL in kanker?

De serrated pathway verloopt meestal traag en strekt zich vaak uit over vele jaren of zelfs decennia. Juist door dat geleidelijke tijdsverloop worden de meeste SSL’s met regelmatige screening opgespoord lang voordat ze ooit verder evolueren.

Moet ik mijn familie vertellen over mijn SSL?

Ja, vooral eerstegraads familieleden (ouders, broers en zussen, volwassen kinderen). Een familiegeschiedenis van voorstadiale poliepen kan invloed hebben op de leeftijd waarop zij met screening moeten beginnen en hoe vaak zij die nodig hebben. Een kort gesprek nu kan later echt het leven van een familielid veranderen.

Vragen om aan uw gastro-enteroloog te stellen

Print deze lijst, maak er een screenshot van of zet hem in uw telefoon vóór uw volgende afspraak. Als u deze vragen stelt, wordt het gesprek ongeveer vijf keer nuttiger.

• Is mijn sessiele serrated laesie volledig verwijderd, of is er nog zorg over restweefsel?
• Liet mijn pathologieverslag dysplasie zien? Zo ja, was die laaggradig of hooggradig?
• Hoeveel SSL’s zijn er gevonden, hoe groot waren ze en in welke delen van mijn dikke darm?
• Wanneer moet mijn volgende coloscopie zijn op basis van de bevindingen van vandaag?
• Moeten mijn broers of zussen, kinderen of ouders eerder met screening beginnen dan de standaardleeftijd?
• Zijn er specifieke leefstijlveranderingen die u zou aanbevelen op basis van wat u heeft gezien?
• Voldoen mijn bevindingen aan de criteria voor serrated polyposis syndrome, of moet ik een genetisch counselor zien?
• Welke symptomen moeten ertoe leiden dat ik de praktijk bel vóór mijn volgende geplande afspraak?
• Kan ik een kopie krijgen van mijn pathologieverslag en de beelden van mijn coloscopie voor mijn dossier?
• Als ik van arts of verzekering verander, wat is dan de beste manier om deze informatie over te dragen?

Nog één ding

Een SSL-diagnose voelt beangstigend wanneer u die woorden voor het eerst leest. Het helpt om opnieuw te kaderen wat er werkelijk is gebeurd. Een groei die over jaren de potentie had om kanker te worden, is gevonden voordat ze die kans ooit kreeg. Ze is verwijderd. U heeft nu meer informatie over uw dikke darm dan de meeste mensen ooit over de hunne zullen hebben.

Het werk vanaf hier is eenvoudig. Zet de datum van uw volgende coloscopie in de agenda. Neem de vragenlijst hierboven mee naar uw controle. Vertel het uw familie. Als u rookt, is dit een goed duwtje om te stoppen.

U was er op tijd bij. Het systeem heeft gewerkt.

Referenties

[1] Murakami, T., Sakamoto, N., & Nagahara, A. (2022). Sessile serrated lesions: Clinicopathological characteristics, endoscopic diagnosis, and management. Digestive Endoscopy, 34(7), 1096–1109. https://doi.org/10.1111/den.14273

[2] Meester, R. G. S., van Herk, M. M. A. G. C., Lansdorp-Vogelaar, I., & Ladabaum, U. (2020). Prevalence and clinical features of sessile serrated polyps: A systematic review. Gastroenterology, 159(1), 105–118.e25. https://doi.org/10.1053/j.gastro.2020.03.025

[3] Crockett, S. D., & Nagtegaal, I. D. (2019). Terminology, molecular features, epidemiology, and management of serrated colorectal neoplasia. Gastroenterology, 157(4), 949–966.e4. https://doi.org/10.1053/j.gastro.2019.06.041

[4] Bailie, L., Loughrey, M. B., & Coleman, H. G. (2017). Lifestyle risk factors for serrated colorectal polyps: A systematic review and meta-analysis. Gastroenterology, 152(1), 92–104. https://doi.org/10.1053/j.gastro.2016.09.003

[5] Kaltenbach, T., Anderson, J. C., Burke, C. A., Dominitz, J. A., Gupta, S., Lieberman, D., Robertson, D. J., Shaukat, A., Syngal, S., & Rex, D. K. (2020). Endoscopic removal of colorectal lesions—Recommendations by the US Multi-Society Task Force on Colorectal Cancer. Gastroenterology, 158(4), 1095–1129. https://doi.org/10.1053/j.gastro.2019.12.018

[6] Pohl, H., Srivastava, A., Bensen, S. P., Anderson, P., Rothstein, R. I., Gordon, S. R., Levy, L. C., Toor, A., Mackenzie, T. A., Rösch, T., & Robertson, D. J. (2013). Incomplete polyp resection during colonoscopy—Results of the complete adenoma resection (CARE) study. Gastroenterology, 144(1), 74–80.e1. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/23022496/

[7] Gupta, S., Lieberman, D., Anderson, J. C., Burke, C. A., Dominitz, J. A., Kaltenbach, T., Robertson, D. J., Shaukat, A., Syngal, S., & Rex, D. K. (2020). Recommendations for follow-up after colonoscopy and polypectomy: A consensus update by the US Multi-Society Task Force on Colorectal Cancer. Gastroenterology, 158(4), 1131–1153.e5. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/32044092/

[8] Muller, C., Yamada, A., Ikegami, S., Haider, H., Komaki, Y., Komaki, F., Micic, D., & Sakuraba, A. (2022). Risk of colorectal cancer in serrated polyposis syndrome: A systematic review and meta-analysis. Clinical Gastroenterology and Hepatology, 20(3), 622–630.e7. https://doi.org/10.1016/j.cgh.2021.05.057

[9] US Preventive Services Task Force, Davidson, K. W., Barry, M. J., Mangione, C. M., Cabana, M., Caughey, A. B., Davis, E. M., Donahue, K. E., Doubeni, C. A., Krist, A. H., Kubik, M., Li, L., Ogedegbe, G., Owens, D. K., Pbert, L., Silverstein, M., Stevermer, J., Tseng, C. W., & Wong, J. B. (2021). Screening for colorectal cancer: US Preventive Services Task Force Recommendation Statement. JAMA, 325(19), 1965–1977. https://doi.org/10.1001/jama.2021.6238