Kankerwoordenboek

Vaccintherapie is een behandelingsmethode waarbij vaccins worden gebruikt om het immuunsysteem van het lichaam te stimuleren om ziekten te bestrijden, met name infecties en bepaalde soorten kanker.

Kankervaccins zijn biologische stoffen die worden toegediend om het vermogen van het immuunsysteem om kanker te bestrijden te stimuleren of te herstellen. Ze zijn er in twee vormen: preventieve vaccins die beschermen tegen virussen waarvan bekend is dat ze kanker veroorzaken, bijvoorbeeld het HPV-vaccin, en behandelingsvaccins die het immuunsysteem helpen om kankercellen aan te pakken en te vernietigen. Kankervaccins kunnen van synthetische of natuurlijke oorsprong zijn en werken op zichzelf of in combinatie met andere behandelingsopties.

Valrubicine is een chemotherapeutisch geneesmiddel dat voornamelijk wordt gebruikt om blaaskanker te behandelen die niet heeft gereageerd op andere behandelingen. Het remt de groei van kankercellen en vertraagt of stopt hun uitzaaiing.

Vasculair sarcoom is een zeldzame vorm van kanker die ontstaat in de cellen waaruit de bloedvaten zijn opgebouwd. Het kan in elk deel van het lichaam voorkomen, maar wordt meestal aangetroffen in de huid, lever of diepe weefsels. Deze vorm van kanker staat bekend om zijn agressieve aard en de mogelijkheid om zich snel uit te breiden naar andere delen van het lichaam.

Vasculaire endotheliale groeifactor (VEGF) is een eiwit dat de groei van bloedvaten stimuleert. Meer specifiek bevordert het angiogenese (de vorming van nieuwe bloedvaten uit reeds bestaande), vasculaire permeabiliteit en de groei van endotheelcellen. Het speelt een belangrijke rol in verschillende biologische processen, zoals embryonale ontwikkeling en wondgenezing, maar is ook betrokken bij ziekten zoals kanker.

VEGF-remmers zijn geneesmiddelen die de werking van vasculaire endotheliale groeifactor (VEGF) blokkeren, een eiwit dat de vorming van bloedvaten bevordert. Deze remmers worden gebruikt om verschillende aandoeningen te behandelen, voornamelijk bepaalde soorten kanker en oogziekten, door de groei te beperken van bloedvaten die voedingsstoffen aan tumoren leveren of het gezichtsvermogen aantasten.

Zorg voor langdurige follow-up (LTFU) is belangrijk voor overlevenden van kanker bij kinderen, adolescenten en jongvolwassenen vanwege hun hoge risico op late gevolgen. LTFU omvat preventie, vroegtijdige opsporing en beheer van late effecten om de kwaliteit van het overleven te verbeteren. Daarnaast biedt follow-up de mogelijkheid om op de leeftijd afgestemde informatie te geven over ziekte, behandeling en een gezonde levensstijl, evenals praktisch advies over verzekeringen, opleiding of werk en psychosociale ondersteuning. In de huidige LTFU-richtlijnen voor geestelijke gezondheidsproblemen staat dat zorgverleners en overlevenden van kanker bij kinderen, adolescenten en jonge volwassenen zich ervan bewust moeten zijn dat overlevenden risico lopen op symptomen van psychische stoornissen. Voor alle overlevenden wordt surveillance aanbevolen voor: Depressie en stemmingsstoornissen Angst Psychisch leed Posttraumatische stress Gedragsproblemen Zelfmoordgedachten De richtlijnen bevelen aan om de geestelijke gezondheid van patiënten tijdens de behandeling voor kanker en van overlevenden te bewaken vanaf het eerste follow-up bezoek en dit gedurende het hele leven voort te zetten. Toezicht op de geestelijke gezondheid wordt aanbevolen voor alle overlevenden bij elk follow-up bezoek (of bij algemene medische controles).

Verworven resistentie verwijst naar het vermogen van een ziekteveroorzakend organisme, zoals bacteriën of kankercellen, om resistentie te ontwikkelen tegen een medicijn of behandeling die voorheen effectief was. Deze verandering treedt na verloop van tijd op, vaak als gevolg van genetische mutaties of aanpassingen waardoor het organisme kan overleven ondanks de aanwezigheid van de behandeling.

Virale oncogenese verwijst naar het proces waarbij virussen kanker kunnen veroorzaken bij mensen en dieren. Bepaalde virussen kunnen het genetisch materiaal van cellen veranderen, wat leidt tot ongecontroleerde celgroei en de ontwikkeling van tumoren.

Viscerale metastase verwijst naar de verspreiding van kankercellen van de oorspronkelijke tumorlocatie naar interne organen zoals de lever, longen of hersenen. Dit proces duidt op een vergevorderd stadium van kanker en vereist gespecialiseerde behandelstrategieën.

Een "complete respons" in de gezondheidszorg verwijst meestal naar het volledig verdwijnen van alle waarneembare tekenen en symptomen van een ziekte, vaak als gevolg van een behandeling. Het geeft een positieve uitkomst aan waarbij de persoon geen verdere tekenen van de ziekte vertoont. Het garandeert echter niet dat de ziekte permanent genezen is. Het is een belangrijk effect dat wordt gerapporteerd in klinische onderzoeken en kankerbehandelingen.

Volledige remissie is een term die in de geneeskunde wordt gebruikt om de afwezigheid van alle tekenen van kanker als reactie op een behandeling te beschrijven. Hoewel de ziekte niet meer aantoonbaar is, betekent dit niet noodzakelijkerwijs dat de kanker genezen is, omdat deze op microscopisch niveau nog aanwezig kan zijn.

Met "precancereus" worden cellen bedoeld die abnormale veranderingen hebben en na verloop van tijd in kanker kunnen veranderen, maar zelf nog geen kanker zijn. Deze term wordt vaak gebruikt om aandoeningen te beschrijven die het risico op kanker aanzienlijk verhogen, zoals bepaalde soorten huidlaesies of poliepen in de dikke darm. Niet alle precancereuze aandoeningen ontwikkelen zich echter noodzakelijkerwijs tot kanker.

"Voorste Resectie" verwijst naar een chirurgische procedure die meestal wordt uitgevoerd bij patiënten met rectale of colonkanker. Hierbij wordt het aangetaste deel van de endeldarm of dikke darm verwijderd en worden de resterende delen opnieuw gehecht om de spijsverteringsfunctie te herstellen. De procedure omvat een delicate en complexe operatie die erop gericht is de darmfunctie te behouden en tegelijkertijd de kanker te verwijderen.