#Bestseller nr 1 New York Timesa i finalista Nagrody Pulitzera, ten wymowny pamiętnik oferuje przebłysk nadziei i piękna pośród pozornie niemożliwych do pokonania wyzwań. Podąża za podróżą młodego, idealistycznego neurochirurga, który zmaga się z fundamentalnym pytaniem: Co nadaje życiu prawdziwą wartość?
Uznana za jeden z najlepszych pamiętników dekady przez Paste i uznana za jedną z najlepszych książek roku przez The New York Times Book Review, People, NPR, The Washington Post, Slate, Harper's Bazaar, Time Out New York, Publishers Weekly i BookPage. Została również finalistką PEN Center USA Literary Award w kategorii Creative Nonfiction oraz Books for a Better Life Award w kategorii Inspirational Memoir.
W wieku trzydziestu sześciu lat, po prawie dekadzie rygorystycznego treningu neurochirurgicznego, Paul Kalanithi otrzymał druzgocącą diagnozę raka płuc w IV stadium. Nagłym zrządzeniem losu z uzdrowiciela zajmującego się nieuleczalnie chorymi stał się pacjentem walczącym o własne przetrwanie. Przyszłość, którą wyobrażał sobie wraz z żoną, zniknęła w jednej chwili. "When Breath Becomes Air" to kronika ewolucji Kalanithiego od gorliwego studenta medycyny, pochłoniętego głębokim pytaniem, jak prowadzić cnotliwe i znaczące życie w obliczu śmiertelności, do neurochirurga w Stanford specjalizującego się w mózgu - rdzeniu ludzkiej tożsamości - i ostatecznie do pacjenta i nowego ojca, konfrontującego się z własną śmiertelnością.
W cieniu śmierci Kalanithi zmaga się z istotą życia wartego przeżycia. Gdy przyszłość traci swoją strukturę i staje się niekończącą się teraźniejszością, rozważa głębokie znaczenie rodzicielstwa, pielęgnując nowe życie, jednocześnie konfrontując się z zanikaniem własnego. Oto niektóre z głębokich pytań, które Kalanithi zgłębia w tym głęboko poruszającym i skrupulatnie obserwowanym pamiętniku.
Chociaż Paul Kalanithi zmarł w marcu 2015 roku podczas pracy nad tą książką, jego słowa pozostają źródłem wskazówek i inspiracji dla nas wszystkich. Elokwentnie wyraził: "Zacząłem zdawać sobie sprawę, że stanięcie twarzą w twarz z własną śmiertelnością, w pewnym sensie, nie zmieniło niczego i wszystkiego... 'Nie mogę iść dalej. I'll go on", powtarzając siedem słów Samuela Becketta, które stały się jego mantrą. "When Breath Becomes Air" to niezatarta i afirmująca życie refleksja na temat zniechęcającej perspektywy śmiertelności i głębokiej więzi między lekarzem a pacjentem. To hołd dla genialnego pisarza, który płynnie przechodził między tymi rolami, pozostawiając po sobie trwałe dziedzictwo.
